Vakantiepark de Italiaanse Meren

Geweldige camping met een buitenzwembad. De staanplaatsen zijn best groot, de toiletvoorzieningen zijn schoon, en er is afvoer, water en stroom (10 A) op de staanplaats. Douches en wifi inbegrepen.

We hebben 4 nachten op veld D gestaan met eigen sanitair. Geweldige plek, maar het eigen sanitair heeft geen verwarming, waardoor het naar het toilet gaan onaangenaam ‘koud’ was. Ook de warme, fijne douche was daarna niet meer zo aangenaam. We hebben toen een kleine verwarmingsventilator gebruikt, waardoor het kamertje snel warm werd. Verder een heel mooie camping en heel aardig personeel!

-

-

De Italiaanse Meren, of hoe mijn vrouw Els en ik het buitenland bereikten zonder Nederland te verlaten.

Mijn vrouw Els had zich voorgenomen naar Italië te fietsen. Ik had mij voorgenomen haar daarin niet tegen te spreken. Een huwelijk berust immers op wederzijds begrip, en waar dit ontbreekt, op een tandem.

Vanuit Harderwijk zouden … wij vertrekken. Honderden kilometers, wellicht duizenden, want Els had in haar hoofd de Alpen reeds bedwongen, de paus begroet en een bescheiden wijngaard aangekocht.

Ikzelf had slechts brood, een regenjas en een diepgeworteld verlangen naar een ordentelijk toilet meegenomen.

Na enig overleg, dat voornamelijk bestond uit Els die sprak en ik die zweeg, besloten wij dat Winterswijk ook een soort Italië was. Het lag immers eveneens ten zuiden van Harderwijk, en geografische nauwkeurigheid is nooit de sterkste kant van ons huwelijk geweest.

De tocht bedroeg 114 kilometer. Zes uur lang trapten wij ons door Gods schepping, waarbij Els herhaaldelijk informeerde wanneer de Alpen zichtbaar zouden worden.

'Na de volgende bocht, schat,' antwoordde ik.

De Alpen bleven uit.

Bij aankomst troffen wij een prachtig vakantiepark aan, met water, bomen, aangenaam sanitair en een sfeer die onmiskenbaar mediterraan was, mits men bereid was de werkelijkheid enig geweld aan te doen.

Els was verrukt.

'Zie je wel, Harm! We zijn in Italië!'

Ik keek naar een Nederlandse caravan, een heg en een man in sandalen die zijn aardappels afgiet.

'Ja, lieverd,' zei ik. 'Het Gardameer is er in de loop der jaren wel op achteruitgegaan.'

Het park zelf was uitstekend. Alles was keurig verzorgd, de ambiance voortreffelijk en het verblijf een zegen voor onze vermoeide ledematen.

Alleen de Italianen ontbraken. En de bergen. En Italië zelf.

Ik geef 4 sterren. De vijfde houd ik achter totdat iemand mij kan verklaren waarom wij voor een Italiaanse vakantie zes uur hebben gefietst om uiteindelijk in de Achterhoek terecht te komen.

Els spreekt inmiddels over een volgende reis naar de Franse Rivièra.

Ik heb alvast een camping in Ermelo gevonden.

Harm, mede namens mijn vrouw Els, die nog altijd gelooft dat wij de Alpen zijn overgestoken. Lees meer Laat minder zien

Fijne plek, aardig personeel, wat wil je nog meer!!!!